Yıllardır gorusmedıgım bir arkadaşım telefon etti ve ziyaretime geldi..
Giriş ve hoş beşten sonra özür dileyerek konuya girdi.”sana işim düştü ve onun için aradım, kusura bakma” dedi.. ben de “bu çok normal İstanbul O kadar zor ve vahşi ki ancak işin düşünce arıyorsun , dert etme” dedim..
Ön dişleri sallanınca çekmişler..Implant yapmışlar…İki ay sonra, iyileşti sandığı anda, implantlarını çıkartmışlar..bana geldiğinde diğer iki dişi de hat safhada sallanıyordu..Ben de onları çekip tekrar implant yaptım..Şu an implant üstü protezlerini kullanıyor..üzüldüğüm şey; benim cerrahimden sonra, O kadar duygulandı ki, 20 yıllık arkadaşım teşekkür ederek ve arka arkaya yürüyerek yanımdan ayrıldı..Çok eziyet çekmişti.
hep şöyle diyordu: başlangıçta daha iyi araştırmalıydım..Bu işi iyi yapabileceklerinden emin olmadan, sırf onlar ” biz çok iyi yaparız ” dedikleri için, güvenmemeliydim..