Bir arkadaşım, “diş sorunları var” diyerek  aradı ve annesini getirdi…

86 yaşındaki annesinin alt çenesinde sadece 3 dişi kalmış ve mutlaka çekilmeleri gerekiyordu..

Kısaca, teyze tam bir alt cene damak hastasıydı..Ama, yıllardan beri kullanılan çengelli protez ve erken yaşta diş çekimleri yıllar içinde çene kemiğini oldukça eritmişti..Damak kullanması neredeyse mümkün değildi..”İmplantlarla sabit protez “tek çözüm olarak belirdi aklımda ; uzun bir hayat çalışarak geçirilmişti ve  “konforlu” günler hakedilmişti..

Arkadaşımla bakıştık, göz kırptım ve O başını salladı..

Teyzeyi  dört (sadece dört) implanta ikna etmek kolay olmadı..”..ne gerek var, ben daha kaç yıl yaşayacağım ki?…” diye söyleniyordu sürekli..

Sabah implantlarını uyguladık..Aynı gün aksam üzeri geçici sabit protezini implantlar üzerine vidaladık..Herşey güvenle oldu, bitti..Yüzler gülüyordu..

Bir ay sonra protez kontrolüne geldiler..Teyzenin tek şikayeti vardı..Gülünce, sag arkadaki dişin altında bir milim kadar metal görünüyordu..Ahh, öyle olmasaydı iyiydi..Yoksa dişler güzeldi !!!…😵‍💫😝

Teyze, 9 yıl dört implant üzerine vidaladığım sabit dişleriyle konforlu bir şekilde yedi,içti, güldü..95 yaşında vefat ettiğinde kendinden genç kardeşleri daha önce vefat etmişlerdi…

Son yıllarında, hayatının belki de en önemli eylemini , yani yemek yemeyi, “kaliteli ” bir şekilde gerçekleştirebilmişti.

Kimin ne kadar yaşayacağını kim bilebilir ki?

Ve, yaşamı kaliteli kılmayı kim istemez ki?