Bu yazıyı okudugunuz su anda , ABD de 24 kişi agız kanserine karsı yuruttugu savası kaybetmektedir..Bu , bir yılın, her bir gununun , her bir saatinde bir kişinin hayatını kaybediyor oldugu anlamına gelmektedir..

Kaybedilen her bir kişi, birinin kızkardeşi, veya bir babanın oğlu, veya küçük bir bebeğin annesi ve belki de kalbinize yakın tuttuğunuz bir kişi olabilir..

Çözüm , bütün kanserlerde olduğu gibi “erken teşhis” de yatmaktadır.. Eğer ağız kanserleri erken safhalarda teşhis edilebilirse, 5 yıllık hayatta kalma oranı yüzde 80-90 a kadaryükselebilmektedir..

Ve burada önemli bir görev diş hekimlerine düşmektedir..

Oğlu ile geldi, eşi (yani baba) de yanındaydı..

Uzun, siyah bir elbise giymişti. Başı sıkıca örtülüydü..Komiğine gitmişti hep beraber dişciye gitmek. Utangaç utangaç gülüyor , bir eliyle de baş örtüsünün ucuyla ağzını kapatıyordu..

Oğlu memleketten (bir doğu kentimiz) ayrılmış, Istanbul da yaşıyordu..Annesinin durumu kötüydü, hiç yemek yiyemiyordu..Aslında yaşı gençti, ama memleketin koşulları belliydi işte ; erken yaşta tüm dişleri çekilmiş, damak kullanmaya başlamıştı..

Yıllar içinde damak ile yiye yiye kemik erimişti, tutmuyordu..

Ağzı iyice inceledim, dişetleri, çene kemiği, vs.. .. Alt çene tümüyle erimişti. Ancak implantlar yardımı ile dengeli ve kullanılabilir bir protez yapılabilir..

“…Dört implant ile bir sabit protez yapabiliriz..Implant , yani yapma diş kökü ile..Bugün implantları yaparız, yarın da gecici protezi vidalarız , hemen yemek yemeye başlarsınız..Gayet konforlu..”

Gülüyor yine, bu kez ağzını eliyle kapatarak : “…..iyiymiş”..

Oğlu : “Peki doktor bey, bu bize kaça malolacak” , diye en can alıcı soruyu sordu..

Görevimiz..tabi hesapladık..Ve , söyledik..

Teyze gülümsüyordu hala..İçinden,” bunların başını nasıl derde soktum ” diyordu herhalde..

Oğlanın yüzü karardı , beklediğinden yüksek çıkmıştı hesap..”….bi dşünelim..” dedi..

Baba söze girdi, karısını işaret ederek, ” ..cok para..Bu kadar paraya ben bunun yenisini alırım”..

Teyze gülüyordu hala…Oğlan, yüzü “kararmış” yere bakıyordu..

Bir arkadaşım, “diş sorunları var” diyerek  aradı ve annesini getirdi…

86 yaşındaki annesinin alt çenesinde sadece 3 dişi kalmış ve mutlaka çekilmeleri gerekiyordu..

Kısaca, teyze tam bir alt cene damak hastasıydı..Ama, yıllardan beri kullanılan çengelli protez ve erken yaşta diş çekimleri yıllar içinde çene kemiğini oldukça eritmişti..Damak kullanması neredeyse mümkün değildi..”İmplantlarla sabit protez “tek çözüm olarak belirdi aklımda ; uzun bir hayat çalışarak geçirilmişti ve  “konforlu” günler hakedilmişti..

Arkadaşımla bakıştık, göz kırptım ve O başını salladı..

Teyzeyi  dört (sadece dört) implanta ikna etmek kolay olmadı..”..ne gerek var, ben daha kaç yıl yaşayacağım ki?…” diye söyleniyordu sürekli..

Sabah implantlarını uyguladık..Aynı gün aksam üzeri geçici sabit protezini implantlar üzerine vidaladık..Herşey güvenle oldu, bitti..Yüzler gülüyordu..

Bir ay sonra protez kontrolüne geldiler..Teyzenin tek şikayeti vardı..Gülünce, sag arkadaki dişin altında bir milim kadar metal görünüyordu..Ahh, öyle olmasaydı iyiydi..Yoksa dişler güzeldi !!!…😵‍💫😝

Teyze, 9 yıl dört implant üzerine vidaladığım sabit dişleriyle konforlu bir şekilde yedi,içti, güldü..95 yaşında vefat ettiğinde kendinden genç kardeşleri daha önce vefat etmişlerdi…

Son yıllarında, hayatının belki de en önemli eylemini , yani yemek yemeyi, “kaliteli ” bir şekilde gerçekleştirebilmişti.

Kimin ne kadar yaşayacağını kim bilebilir ki?

Ve, yaşamı kaliteli kılmayı kim istemez ki? Okumaya devam et →